Нема да може повеќе да не мамат на основа на лебот

Српската влада усвои регулатива за класификација на пченица, кој предвидува дека само високиот квалитет на жито и житни култури може да се користи за исхрана на луѓето.

Причината за донесување на овој документ лежи во фактот дека српскиот пазар не правеше класификација што може од родот да се искористи за производство на брашно. Значи, имало парадокс дека во една земја која некогаш била признаена како произведувач на добра пченица, сега јаделе леб со лош квалитет. Таа достигна такви размери што експертите предупредуваат дека поради високата потрошувачка на овој вид на храна од 90 килограми годишно по глава на жител годишно може значително да го загрози здравјето на нацијата.

– Во Србија, земја во која традиционално има добра пченица, да се каже дека лебот не е квалитетен би било доста чудно. Но, ова е реалноста денес, според многу истражувања од експерти, како и жалби на потрошувачите кои не се задоволни со квалитетот. Причината за таквите лоши проценки лежи во фактот што државата досега не ја распоредувала пченицата во квалитетни групи. Со други зборови произведувачите на пченица не внесуваат напор за добро производство бидејќи цената за откуп не е голема без разлика за кој квалитет на пченица се работи.

Грамажата е помала од пропишаната, во лебот има вишок на вода, а составот на лебот често не одговара на декларацијата.
Тој додава дека земјоделците се свртеле кон сорти со пониски инвестиции, а даваат повисоки приноси.

– Таквите житни култури немаат висока енергетска вредност, лебот и тестото се со послаб квалитет, па пекарите од околината во голема мера го заобиколат нашето брашно. Еден пример е Словенија, каде што слушнавме дека е тешко да се направи квалитетен леб од нашето брашно. И нашата анализа покажува дека пекарите користат нискоквалитетно брашно, кое е покриено со разни супстанции, што го одразува здравјето на населението. Затоа Владата одлучи да ги дефинира правилата на играта – вели нашиот извор.

 

– Во обид да се зголеми профитот, пекарите ги измамуваат граѓаните на многу начини. Јавна тајна е дека повеќе од 50 проценти од пекарската индустрија работат во сивата зона, а не постои редовна контрола на брашно или финален производ. Затоа имаме огромен број жалби од потрошувачите. Граѓаните трошат околу 650.000 тони леб годишно, по обем, ова е стратешки производ, најмногу конзумирана храна. Во сиромашните земји, потрошувачката е поголема, па затоа треба да се посвети поголемо внимание на квалитетот на лебот. Затоа е неопходно државата да воведе класификација на она што е пченица за човекот и што за животни или други потреби – истакнуваат од Националната организација на потрошувачите.